Her şey eksik.
Herkes eksik.
Hiçkimse yok.
Hiçbir şey doğru değil.
Bir tek ben varım. Benden başka kimse yok.
Şu an ona çok ihtiyacım var ama sadece o kadar.
O da yok.
Bir tek ben.
Ailedeki, hatta sülaledeki ilk ve tek şakirt’in ben olduğumu daha önce söylemiştim sanırım.
Az önce hayatımızdaki gerçekleşmesi imkansız olaylar/mucizeler hakkında konuşurken, aklımıza gelenleri tek tek yorumladık.
Hepsinde hemen hemen aynı dialog kendini tekrarladı.
- Hani bi keresinde şöyle şöyle bi’şey olmuştu da, hiç hesapta yokken bi anda böyle bi olay oluverdi.Eee bu ne peki ?
Babam: Tesadüf.Hayat tesadüflerle doludur.
Annem: Evet.Bi güç var ama, o nedir tam olarak bilemiyorum.Temiz kalp.Evet, temiz kalbimizden oldu o.
Ben: ALLAAN HİKMETİ ! Ya n’olcağdı !?
Sanırım beni anneannem büyüttüğü için.
Evet.
agdfsgdsafgdsag
Ben cesaretlerinden dolayı kutluyorum. Hem ne var abartılıcak elin yabancısı çektiğinde burda 1654654641 reblog alıyo Türk yaptı mı aaaa olmaz orospu bunlar. Siktir amına koyim.
